"สายหมอก"
สายหมอกลอยคละคลุ้งรอบขุนเขา
ในวันเหงาเคยบ้างไหมเคยสับสน
วันสายหมอกลอยไปในสายลม
เคยพบคนเช่นเราบ้างไหมเธอ

คนที่เคยเชื่อฟ้าว่ามีฝน
คนที่เคยสับสนในวันเหงา
คนที่เคยเชื่อมั่นคำว่า"เรา"
คนที่คนรักเก่า-เขาทิ้งไป

มาวันนี้ไม่เคยเชื่อว่า-ฟ้ามีฝน
ไม่เคยสนใคร-ใครให้ใจเหงา
อยู่อย่างคนล่องลอยอย่างใจเรา
ลบวันเก่าทิ้งไปไม่หวนคืน

อยากจะเป็นสายหมอกลอยคละคลุ้ง
ที่พวยพุ่งออกไปดั่งใจฝัน
กลายเป็นหยดน้ำใสในคืนวัน
ชุบความฝันในใจให้สวยงาม.